Wereldreis Ronald en Miranda - Wereldreizigersclub

Donderdag 12 april 2001

Eindelijk is het zover, we gaan op wereldreis... Onze Nederlandse witte zwaan brengt ons met slechts een halfuur vertraging naar Hongkong. Onderweg mogen we nog even genieten van de heerlijke hollandse maaltijden, zoals kip met andijvie (niet lachen, ma!). In Hongkong aangekomen vallen ons diverse dingen op. De stad lijkt erg op New York, veel mensen, veel gebouwen en veel winkels en vooral veel verkeer. Het gaat hier echter wat chaotischer aan toe. Helaas is het niet echt mooi weer (echte Nederlanders klagen daar altijd over). Het is hier erg benauwd met een luchtvochtigheid van 95%. Zo nu en dan valt er een tropische regenbui, zelfs met echte hagelstenen. De begane grond van ons hotel komt daardoor blank te staan. Dat de mensen in Hongkong klein zijn merken we al snel als Miranda haar hoofd stoot bij een ingang en Ronald niet rechtop in de tram kan staan. Kwijtraken zullen we elkaar gelukkig niet, aangezien we minimaal twintig centimeter boven de locals uitsteken. In Hongkong merk je weinig meer van de Engelse invloed. Ze rijden weliswaar nog steeds links, de traditionele knipperbollen zijn bij de meeste zebra's nog wel aanwezig, maar de Chinese invloeden overheersen. Zo vind je weinig mensen die nog redelijk Engels spreken en wordt het merendeel van de opschriften alleen nog maar in het Chinees aangegeven. Tot onze verbazing is het vooraf geboekte hotel erg luxe. We krijgen twee keer per dag schone handoeken en de gordijnen worden 's avonds weer netjes voor ons dichtgedaan. Victoria Peak is een uitzichtpunt bovenop de heuvels van Hongkong. In ons enthousiasme dachten we wel even naar boven te lopen met behulp van de travelators (lopende banden en roltrappen). Het zou slechts 45 minuten lopen zijn. Als snel blijkt dat de weggetjes erg steil zijn en het niet altijd even duidelijk is welke kant we op moeten. Ondanks dat Miranda al maanden drie keer per week sport kost het haar veel moeite om omhoog te komen. Ronald, die niet aan sport doet, loopt bijna fluitend omhoog. Het is oneerlijk verdeeld in het leven!!! Als we na anderhalf uur eindelijk boven zijn, mogen we trots zijn op onszelf. Het geweldige uitzicht over Hongkong was de tocht zeker waard. Vlakbij Hongkong ligt de voormalige Portugese kolonie Macau. Je kunt hier gokken en gokken, verder is er eigenlijk niets te doen. We waren er 's ochtends al vroeg en hebben er spijt van dat we pas om 19.30 uur de boot terugnemen naar Hongkong. Behalve het gokken zijn er wat Portugese ruïnes en een tempel. Het leukste van Macau was de grote Esprit-winkel, waar we de meeste tijd hebben doorgebracht. Winkelen in Azië is trouwens toch wel een aparte ervaring. Er zijn veel grote winkelcentra, waar veel kleine shopjes in zitten die vooral troep verkopen. Toiletten daar zijn erg luxe, je krijgt zelfs een handdoekje aangereikt als je je handen gaat wassen. Ikea hebben ze ook hier al, alleen hier ook geen kersenrode Billy's. We kunnen nog wel uren doorgaan over bijvoorbeeld het Hard Rock Café waar je alleen Amerikanen met heimwee vindt, maar een volgende keer vertellen we jullie graag meer.

Groeten,

Ronald & Miranda

Lees verder naar maandag 23 april.

Terug naar de homepage van de Wereldreizigersclub.