Maandag 4 juni: Pearl Harbour, Oerang Oetang en een flapoor

Ah die lieve mensen,

Pearl Harbour gaan kijken. Zeer okee, voor ons althans, omdat het van in Bombay geleden was dat we nog "surround" geluid hadden. 70 franc kost de film hier, maar dan heb je wel luxeplaatsen met airco, echte zetels en gratis flessenwater.(door op een knopje te drukken in een soort van wheel of fortunespelletje, hahaha). Zeer toepasselijke film eigenlijk, want wisten jullie dat vlakbij Kota Baru en de Perhentian Islands - waar wij zaten - het Aziatische deel van Wereldoorlog II begon? Anderhalf uur voor Pearl Harbour vielen de Japs daar binnen. Dat is Kalantan, de oostkust, het meest integristische deel van Maleisië. Je kunt er nergens alcohol kopen, en tot voor kort werd overspel nog bestraft met steniging. Nu zitten we aan de westkust in Penang, gekend om zijn héééérlijke eetstandjes. Hier vinden we wel alcohol en nieuwsfeiten die ons even doen schrikken. Koninklijk drama in Nepal terwijl hier drie dagen lang King's Birthday gevierd wordt. Ironie is steeds dichtbij. Nog geen drie weken geleden zaten we daar. Nabije plannen: woensdag de boot op naar Sumatra waar we de oerang oetangs (jaja, echte), de jungle en een grote vulkaan gaan bekijken. Daarna 48 uur de boot op naar Jakarta (we skippen het zuiden van Sumatra wegens niet zo interessant). Te hopen dat er in die 48 uur natuurlijk niet te veel spel gebeurt in Jakarta want op de boot zullen we dat niet weten. Avontuur dus van allerlei slag, maar we gaan ervoor. We krijgen ook e-mails van twee vriendinnen die op dit moment de route volgen die wij verleden jaar hebben gemaakt. Zij zitten nu in Chang Mai en bevestigen toch ook de ervaringen die onze laatste mail van Sven staaft. Het hoorde ook bij ons bij de mindere dingen maar Thailand blijkt meer en meer een land waar toeristen in de zak zetten en je een slecht gevoel geven door je te laten stikken kommer en kwel is. Ook de warmte deze tijd van het jaar begint hen te wegen. Gelukkig gaan ze een dezer dagen Laos binnen. En dat was voor ons het hoogtepunt verleden jaar. Beste mensen, denk niet omdat we jullie eens de mindere kanten van het rugzaktrekken hebben meegegeven dat het vaak slecht met ons gaat. Integendeel, lees tussen de regels, wij zijn zeer blij met wat geweest is en wat komen gaat. En het voelt goed dat noch ik noch Sven nog geen enkele dag dachten: nu willen we niet meer. Geen enkele, beste mensen. De vrijheid is geweldig en wat de verre en nabije toekomst brengt ook.

Saskia met een grote groet van haar bedpartner

Lees verder naar zaterdag 16 juni

Terug naar de homepage van de Wereldreizigersclub.

© Alle teksten en foto's copyright Saskia en Sven 2000-2001.