Wereldreis Saskia en Sven - Wereldreizigersclub

Maandag 9 juli: Een koud front dient zich aan

Vrienden sympathisanten, oud-strijders, liefhebbers van het witte doek en een propere onderbroek... Jullie ondergetekenden zitten sinds gisterenavond ergens op 19.500 km afstand, in een land waar de mensen zichzelf kiwi noemen, maar gelukkig niet zo zuur kijken. Nieuw-Zeeland is ons deel, en wat een verandering, wat een overgang, een frisopauze, wat een cultuurschok. Het lijkt er een beetje op alsof we terug in Europa zitten, in een of andere cultuurhistorische belangrijke stad. Het voelt alleszins zo aan. En, mensenkinders, wat is het hier koud. Terwijl bij jullie de zomer in al haar gaten openbarst, heeft koning Winter zich hier als het ware dubbel en dik gemanifesteerd. We kwamen (na twee vluchten van vijf en vier uur) in een land waar het kwik met moeite tot vier graden stijgt. In een blauwe hemel die verlicht werd door een kletterende gele zon. Weer dat we bij ons vrijwel niet kennen, maar hier elke dag over de hoofden van de autochtonen vliegt. Maar nu, jadadde, onze botten kraken in hun rode vochtzak. Koude dus. Meteen onze winterkleren uit rugzak gehaald, lopen we hier nu dik ingepakt rond, met mutsen, fleece-truien en thermal underwear. Het zal ook wel nodig zijn. Morgen op de bus naar het skigebied (normaal gezien vandaag al, maar de bussen zaten stampvol wegens schoolvakanties) en daar zullen we ons eens deftig laten gaan. Een andere belangrijke verandering ligt in het feit dat we plots op tien uur afstand zitten van de Belgische tijd. Met andere woorden: terwijl we deze mail aan het schrijven zijn, is het bij jullie halftien in de ochtend. Hier is het half acht 's avonds. Wij leven dus een beetje in de toekomst, en dat voelt toch wel heel vreemd aan. Chatten en zo zal toch wel een paar duidelijk concrete afspraken nodig hebben, me dunkt. E-mail is hier ook weer een pak duurder. De digitale verwennerij blijkt te zijn afgelopen, maar hey, het kan niet alle dagen kermis zijn. We zullen het dus met ietsje minder moeten stellen. Het guesthouse dat we hebben uitgezocht, ligt vlak aan het pittoreske Cathedral Square en er zitten een paar weirdo's. En, toevallig of niet, de twee (meer hebben we er nog niet gespot) zijn van hier. Waarschijnlijk uit hun streek (het Noorden van Nieuw-Zeeland) verbannen wegens abnormaal gedrag. We zullen het hen eens vragen. Voor de rest een zeer goed eerste gevoel bij dit land: het ligt te ver om er weekendje naartoe te gaan, maar het lijkt wel reuze de moeite. Daarnet nog op zoek gegaan naar kleren (wat warme dingen om te skieën) in een tweedehandswinkel (Thriftstore, heette dat spel) en de vrouw die het uitbaatte was zo vriendelijk ons alles wat we nodig hadden te laten kiezen. "Pick all you need, only for 9,50 NZ$", terwijl elk stuk normaal voor 9,50 of 14 de deur uitgaat. Koopje van de dag, me dunkt. Alla, het maakt ons wel heel erg blij. Hebben we wat extra truien, warm ondergoed en dergelijke. We zullen het nodig hebben. Zijnde alles voor 180 frank, want de dollar staat hier 19.49. We wilden vandaag ook onze culturele innerlijkheid wat voeden: we hadden het plan opgevat naar een skate- en snowboardtentoonstelling te gaan, maar het Artsmuseum bleek gesloten.Ook hier geldt maandag als sluitingsdag. Damnit, en er blijken nochtans heel wat mooi versierde boards te hangen. Het zal voor een andere keer wezen. Dat we hier wat cultuur zullen kunnen opdoen, hebben we al duidelijk gemerkt. Er loopt een filmfestival waar o.a. Dominique Derudder en Everybody Famous loopt, en binnenkort komt ook Michael Franti het land een paar rake slagen geven. We zullen er bij trachten te zijn. Hip Hop Hurray, denke ons. Oh, ja en Christchurch staat ook bekend om het Antarctica Centre. Alle koude wetenschappers die de zuidpool willen onderzoeken komen naar hier afgezakt en vertrekken dan naar een van de meest boeiende continenten van onze aarde. Een beetje een exclusieve plaats die we innemen, want we zullen dat spel natuurlijk met een bezoek vereren. Zoveel staat vast. Wel, liefsten in het zomerland, we think that dit alles is. Meer nieuws wellicht een beetje later, als we de latten hebben geslepen en onze broek hebben natgemaakt met een paar kilo's sneeuw. We zullen de Vlaams Nationale feestdag van boven naar beneden doorbrengen op ski's. Joepie!!! Bungeejumpen zit er voorlopig niet in, al bevinden we ons wel in het land waar het de nationale sport bij uitstek lijkt. Kinderen worden hier als het ware aan rekkers opgevoed. Tja... Welaan dan, nog steeds gaat het ons zeer goed. De koude krijgt ons niet te pakken. Ons signed alweer uit, tot dra.

Dikke kus.

Saskia en Sven
Christchurch Nieuw-Zeeland

Lees verder naar donderdag 19 juli.

Terug naar de homepage van de Wereldreizigersclub.