Wereldreis Saskia en Sven - Wereldreizigersclub

Vrijdag 11 januari 2002: De wens naar een beenharde vaste drol (deel II)

Wat ook wel een beetje hallucinant was, was het bezoek aan de Pochutla-gevangenis: de inmates daar moeten werken om in hun eigen onderhoud te kunnen voorzien. Niets krijgen ze van de staat. Die mannen (allemaal met wel iets on-oirbaars op hun kerfstok) zitten daar dan voetballen in elkaar te naaien, of handtasjes te maken, die verkocht worden door hun vrouwen. Vreemdst van alles was dat de gevangenis vol kinderen en eega's zat. Die hebben allemaal de keuze: of mee met papa de gevangenis in en eten en een dak boven het hoofd of bedelen op straat! Het zit daar dan ook vergeven van de nino's, die zich tijdens het terugtrekken van vader en moeder in de cellule een beetje lopen te vervelen. Ook daar doet de casa goede zaken. Alweer een ervaring rijker dus. Verder was Mazunte een beetje strandliggen, wat lezen en luieren. En op dit moment in San Cristobal, 2000 meter in de bergen en het is hier 's ochtends bitterkoud. In Chiapas dus, streek van de rebellen, de Zapatistas y todo. De geest van Che waart hier nog door de straten. Het loopt hier ook vol Maya`s en dat geeft aan het stadje wel een heel eigen karakter. Zeer de moeite. We hebben net een ander Temazcal-oord bezocht, veel relaxter dan dat in Oaxaca. De vrouw die zich met de spirituele reiniging bezighoudt, houdt niet zo van de poeha rond het gegeven en haar vriend, een grijze Mexicaansa landschapsarchitect, al evenmin. Best wel heel aardige lui. O, juist, en we zitten in een leuke posada, van Dona Rosita, een vrouw van om en bij de zestig. Gezellige sfeer, een beetje huiselijk, met een ontbijt in de ochtend. We proberen ook onze filmisch brein te laven: even gaan kijken naar een mooie, poetische film Before night falls over de strijd van een begenadigd homo en schrijver in het Cuba van voor en tijdens de revolutie. Met archiefbeelden, en een cameo van Johnny Depp die er als travestiet bijloopt en een heel tekstdocument (wel acht vellen) in zijn caviteiten verstopt. Aardig prentje. Gaan kijken dus. Ook een dagje Chorixo bezocht, of het dorpje dat luistert naar de naam Chiapas De Corzo, waar de fiestas de enero zijn begonnen. Wel, heel langzaam toch. Binnenkort dansen de parachicos er door de straten. En ja, morgen gaat het naar Palenque, een beetje ruïnes bezoeken en zo, en dat zal ook alweer een waar verhaal zijn. Volgens velen van onze vrienden en mensen die we onderweg tegenkomen zou dit de mooiste plaats van Mexico zijn. En, maandag zit Sas op Stubru. Juist, bij Kinky Coninckx. Die zal haar eens bellen en vragen of ze Mexicaanse mannen lekkerder vindt dan wat ze al veertien maanden meezeult. Ik hou mijn hart vast. Het programma loopt van elf uur 's avonds tot één uur in de ochtend. Bedankt trouwens voor al jullie wensen.

Kussies,

Saskia en Sven
San Cristobal de Las Casas, Mexico.

Lees verder naar vrijdag 25 januari.

Terug naar de homepage van de Wereldreizigersclub.