Wereldreis Saskia en Sven - Wereldreizigersclub

Woensdag 17 januari: Dag 50! We zijn een halve BB ver I

Te beginnen met een excerpt, een klein uittreksel uit onze mailcorrespondentie met een Indiase vriend, Gnanavelu uit Pondicherri. Ons Engels gaat er zienderogen op vooruit. Boeiend allemaal wat hier gebeurt....

hay sven and sasi
how r u
i find ur mail
i am so happi to see so from u
so now were r u
wen r u leaving chenai
in the month of feb there is a traditional function in
our temple u shold definiteli visit it.
take care of ur helths
till then bye from u
gnanavel

Liefste vrienden, vriendinnen in het gindse koude front, alwaar het chagrijnige weer jullie in de ban houdt en aan haarden en warme voetkruiken kluistert.... Het gaat ons hier opperbest. De algemene mail - onze normaliter wekelijkse afspraak - is een beetje verlaat, omdat we totaal weg waren van het Mamallapuram dansfestival, dat heel dit dorp een maand heeft doen daveren... We kwamen van verre, ergens in Madurai, een miljoen inwonersstadje, waar niet echt heel veel te beleven viel, behalve de fenomenale Meenakshi-tempel, een zevenhonderd jaar oud bouwwerk dat dagelijks duizenden pelgrims van over heel het land lokt, en waarvan de gebeeldhouwde goden de mensen vanuit de lucht meewarig en met een vreemde grijns in de gaten houden. Zeer boeiend, alleen al om midden in het Indiase religieuze leven te staan en mensen hun verering van deze of gene god tot een goed einde te zien brengen. Ze kunnen er wat van, moeten we zeggen, maar tja, ze hebben dan ook keuze te over. Meer dan 200 wakers, bovenaardse schepsels die erop toezien dat het de mensen goed gaat. Pick your own god, and pay only one string of flowers... Mooi ding die tempel, net zoals het paleis, al stond dat in de stellingen, en heeft men de light and sound show daar voor een jaar lam gelegd. Edoch, yours truly staken er een licht op en zagen dat het goed was. Kwam daar nog bij dat een horde Indiërs met ons op de foto wou. Dat gebeurt hier hoe langer hoe meer: "Can we take picture sir, madam", waarop wij heel kordaat, maar o zo vriendelijk repliceren dat dat niet zal gaan, omdat onze religie dat nu eenmaal verbiedt. Of ze moeten ons vijftig roepies betalen, en als ze dat horen, horen ze het in Keulen donderen. Het doet ons alleszins inzien dat we spoedig naar de kapper moeten, want het is niet zeker of ze een kiekje willen van een westers mens, of van een westers mens met - wat ze in het Gents noemen - een flukkenbustel. Enfin, dat was Madurai, daarna even een stop in Tiruchi voor de ROCK FORT TEMPEL en de Srirangar tempel. Ook wel de moeite, maar na een tijdje beginnen alle tempels hier wel op elkaar te gelijken en lijk je overal dezelfde mensen tegen het lijf te lopen. Het was me wat, dat bezoek, zeker de rit ernaartoe, in de riksha van Deva, een echte gek, rijp voor het asiel, die heel de weg zat te zingen, te spelen en met de vrouwen te flirten. Ook dat is India. Sas had hem bijna een lel verkocht, en, eerlijk gezegd, ik ook...

Lees verder

Terug naar de homepage van de Wereldreizigersclub.