Wereldreis Saskia en Sven - Wereldreizigersclub

Dinsdag 31 juli: Fantomas, condooms en G8

Makkers, kameraden, patjepeeers, driftkikkers, liefdesgoden en -godinnen, nozems, trawanten, apres Fetes Gantoisers, minkukels, schatjes, etcetera, etcetera, ...het houdt niet op, deze tirade aan schoonwensingen allerhande. Nieuw Zeeland, nog steeds daar, juist, al is het niet voor heel lang meer. Over iets minder dan een week vliegen deze twee naar het grote eiland waar tal van Blauwbaarden, ontheemde Sikhs en poesjenels van niet te vatten allooi zoveel jaren terug een samenleving stichtten die nu de naam Australië draagt. Op naar de vlakte van de Aboriginals, de droomjagers met hun draaiende werptuigen en slingers van geluid. Joepie, een kreet van blijdschap schalt hier al dagen door de straten. Niemand weet waar hij of zij moet kijken. Wij gniffelen. Enfin, meer voor later, eerst dus wat ander nieuws, wat sneeuwwit gepalaver, wat ijs- en pegelliteratuur, wat kou en damp uit onze neusgaten. Skieën, het zit erop, sinds gisteren. De laatste dag van een vierdaagse in Wanaka, een ingeslapen (winterslaap) dorpje dat door heel wat Japanners tot tijdelijke stek werd gebombardeerd. Japanners, jonge mannen en vrouwen, kids who are allright, met een snowboard dat aan hun benen vergroeid lijkt. Nu ja, wat hebben wij zoal geleerd? Dat we verdorie zeker terugkomen naar Nieuw Zeeland. Een paar maanden in dit ongelooflijk sympathieke land zou moeten volstaan om de mooiste streken - en jaargetijden - te kunnen meepikken. Winter valt hier natuurlijk reuze mee, maar de zomer schijnt nog heel wat andere, best genietbare (wat zeg ik? amazing) highlights te verbergen. Fauna in volle wasdom en flora dat elke voorbijganger wil overtuigen van de mooiste kleuren (een beetje Robijn, fleur en fijn) Nieuw Zeeland en Indonesië, de laatste twee eilanden, maar wel toch een beetje de hoogtepunten van onze toch al (!!!!) acht maanden durende queeste naar het ultieme niets. Bien, Queenstown en het winterfestival, dat bleek ook weer heel wat soeps (zoals jullie al wisten, natuurlijk) en het feesten in de sneeuw bekwam ons meer dan goed. Op het moment dat het mogelijk was natuurlijk. Eén dag hebben de goden in de hoogte zo met hun kussen geschud dat de kristallen hier met bakken uit de lucht vielen. Verder nog in Queenstown de skyline een bezoekje gebracht. Met de gondola naar boven, voor een prachtig uitzicht over de vallei, over de witbesneeuwde bergtoppen en de microhuisjes in het dal. Een beetje in de luge geracet (een soort van bobslee, maar op steen) en Sas in een wind achter me gelaten (aan jullie de invulling welke wind). En gekeken naar de paragliders die van de berg naar beneden gingen. Mind you, een dag voor we willen springen is een meisje uit haar harnas gevallen. Pardoes naar beneden, en het spel was nog niet eens in de lucht. Komt dat tegen zeg. Geen paragliding dus want de piloten zijn in rouw. Klein beetje paniek meegemaakt ook: onze foto's bleken zoek. Kiekjes (een paar honderd) van Noord-India en Nepal zweefden ergens in het ijle tussen India en Brussel. Paniek in onze hoofden, want foto's zijn emoties, en emoties verliezen lijkt een beetje op naakt dansen in het kuipke. Gelukkig zijn ze terecht en liggen ze ergens op Buitenlandse Zaken. Al wil Buitenlandse Zaken iet meteen zeggen waar, want we blijven staatsgevaarlijke individuen. En bij jullie? Kijk zeker in de (!!!!!!) Kerk en Leven van 8 augustus. Waarom? Ge zult het wel zien. De kerkfabriek sponsort ons - na al die jaren van trouw kerkbezoek, kaarsjes branden, knielen etc - en plaatst een stuk. Dat van SCAD, dus, het project dat we in Zuid India hebben bezocht, en waar we twee kinderen financieel hebben geadopteerd. Tjaaaa....een echte revelatie. Goed, nu weer aan de kook. Beetje linguini maken, met tonijn, en een sausje dat smeekt om te worden gefret. Dan wat lezen, en onder de wol; beschermd tegen de koude, want het blijkt hier de koudste winter sinds 44 jaar en de droogste sinds 1864. En daar zitten wij middenin.

Saskia en Sven

Lees verder naar woensdag 1 augustus

Terug naar de homepage van de Wereldreizigersclub.