Dagboek van Afrika

Zondag 1 februari

Ook de treinreizen in dit deel van de wereld doen me verbazen. De hele nacht schokte, hobbelde en deinde de trein dat het een lieve lust was. Van slapen kwam dan ook niet veel terecht. Soms ging mijn wagon zo te keer op de rails dat ik dacht dat we zouden ontsporen. Of dat we van een brug in een wild stromende rivier zouden storten. We reden tenslotte door een gebied dat zwaar werd geteisterd door overstromingen. Een uur te laat, om negen uur in de ochtend, kwamen we aan in Mombasa. Snel een hotel ingedoken waar ik eerst even moest bijkomen van de warmte. Het was nog vroeg, maar het zweet stroomde al over mijn lichaam. Toen ik na een heerlijk verfrissende koude douche Mombasa verkende, viel me op hoe vervallen alles was. Veel vergane glorie van wat eens een bruisende havenstad moet zijn geweest. Overal stinkende bergen afval en gebouwen die dringend een verflaagje nodig hebben. Als deze twee dingen verbeteren zou alles er een stuk mooier uitzien. Het verval van het toerisme zal er zeker aan bijgedragen hebben dat ik een beetje treurig werd bij de aanblik van de stad. Lege café’s en terrassen en souvenirwinkels die hun deuren hebben gesloten. In Fort Jezus, het enorme bouwwerk dat driehonderd jaar geleden door de Portugezen is neergezet, waren bijna geen toeristen te bekennen. En toch is dit de voornaamste trekpleister van Mombasa. Ja, het gaat niet goed met Kenia. Niettemin heb ik me een schaakspel laten aansmeren door een wanhopige souvenirverkoper. Ik heb afgedongen van 1200 naar 650 shilling (ruim twintig gulden). ’s Avonds gegeten in café Casablanca, waar ik de vrouwen en de hoeren letterlijk van me af moest slaan.

Lees verder naar maandag 2 februari.

Nog meer reistips
Filter by
Post Page
Sort by