Dagboek van Afrika

Woensdag 4 februari

Vanochtend dus hotels gewisseld. Nu verblijf ik in een beter hotel voor tien dollar per nacht, en dat kan mijn budget net aan. Zanzibar lijkt al lang niet meer dat traditionele, charismatische, vriendelijke Islamitische eiland van weleer. Het is door de Tanzaniaanse regering en door de grote westerse tour operators gebombardeerd tot toeristenparadijs, en dat is te merken ook. Je kunt geen tien meter lopen of iemand valt je lastig met een spice tour of een cheap beach hotel. Overal zie je roodverbrande westerlingen rondlopen en de georganiseerde pakkettoeristen worden af- en aangevoerd. Toen ik een gebouw binnenliep met het opschrift “tourist office” bleek dat een reisbureau te zijn, waar ik ben gezwicht voor het Jambiani Beach Guesthouse. Morgen ga ik naar de oostkust van Zanzibar om een paar dagen aan het strand niks te doen. Maar eerst heb ik me cultureel beziggehouden in Stone Town. Ik heb het paleis bezocht van de laatste sultans van Zanzibar. Het stond vooral vol met geschenken die de sultans van westerse grootmachten hebben gekregen. Mij is duidelijk gebleken dat ze het zelf niet zo rijk hadden. Veel van de andere culturele bezienswaardigheden waren ontoegankelijk of half geruïneerd, dus het is bij dat ene paleis gebleven. Om de toeristenjagers te ontvluchten ben ik een siësta gaan houden in mijn hotel, een gebruik dat me eigenlijk wel bevalt. Net zoals het nemen van een koude douche. Ik hoef me niet eens af te drogen. Zodra de waterdruppels zijn opgedroogd, komen er zweetdruppels voor in de plaats. Net op tijd opgestaan om de zonsondergang niet te missen. Die heb ik bewonderd onder het genot van twee biertjes in de bar van het Africa House Hotel. Een beetje aangeschoten en waggelend liep ik naar het “dolfijnenrestaurant”. De pakkettoeristen hadden duidelijk een andere keus. Ik heb in mijn eentje uitstekend gegeten.

Lees verder naar donderdag 5 februari.

Nog meer reistips
Filter by
Post Page
Sort by