Dagboek van Afrika

Zondag 8 februari

Op deze ongelofelijk hete zondag heb ik mijn eerste pijnlijke nederlaag geleden tijdens mijn reis. Ik ben verbrand, ondanks de voorzorgsmaatregelen die ik nam. De zon was te fel en de Etos zonnebrandolie was te slecht om me voor een zeer rode buik te behoeden. Ik heb maar even in de zon gelegen, maar door een paar duiken in de zee kwamen de zonnestralen extra fel aan. Bovendien was ik al een beetje rood – de Etos zonnecrème heeft ook eerder niet geholpen. Mijn buik voelt zeer pijnlijk aan – niet teveel mee bewegen en het laatste kleine beetje Sanex after-sun erop gesmeerd. Hopelijk valt deze merkkeuze gelukkiger uit. Behalve mezelf te verbranden, heb ik me weer overgegeven aan het levensritme van twee dagen geleden. Omdat het wat later vloed werd dan gewoonlijk (en alleen bij hoogtij kan je zwemmen zonder dat je in het zeewier verstrikt raakt), heb ik de wandeling door het dorp ’s ochtends gemaakt in plaats van in de middag. Samen met de 23-jarige Issa, de ober in het hotel. Hij liet me trots een met onkruid bezaaid stukje land zien waar hij zijn huis gaat bouwen. Er lagen wat rommelige stenen die het begin moeten vormen. Over vier jaar hoopt hij zijn huis af te hebben. Ook brachten we een bezoekje aan een aantal van zijn broers en zussen die in soortgelijke huisjes in Jambiani wonen. Eén broer is visser en spreidde op het strand zijn vangst van die dag uit. Een half levende groene kreeft, een groot aantal octopussen en twee platvissen waar hij de ingewanden uit sneed. Bij een andere broer werd ik door de hele familie uitgelachen, maar ik begreep hun Swahili-grapjes niet. Ze zullen het wel over die rare, zwetende blanke hebben gehad. Tot slot gingen we langs zijn moeder, die pijn in haar ogen had. Ze vroeg of ik een medicijn bij me had dat daartegen helpt. Ze hadden geen geld om naar Stone Town te reizen en daar een dokter te raadplegen.

Lees verder naar maandag 9 februari.

Nog meer reistips
Filter by
Post Page
Sort by