Dagboek van Maleisië

Zaterdag 13 maart

Gisteravond voor het eerst echt ‘lokaal’ gegeten, in een dampend en stomend Chinees restaurant tegenover m’n hotel. Het was wel weer even wennen om met stokjes te eten en mijn handen te gebruiken om een klomp vlees af te kluiven. Maar het Maleisische bier heeft de test goed doorstaan. Ik werd zoals vanouds weer laat wakker (‘jetlag’), waardoor ik pas om half twee op het busstation arriveerde om de bus naar Melaka te pakken. Het was een ongelofelijke chaos op het busstation, stampvol met zware tassende dragende mensen, keiharde muziek, een omroeper die continu iets onverstaanbaars riep en tientallen verkoopkantoortjes van de verschillende busmaatschappijen. Dit had ik toch niet verwacht in het redelijk georganiseerde Maleisië. Evenmin had ik erop gerekend daar twee uur te moeten doorbrengen. Tot half vier waren alle bussen naar Melaka volgeboekt. Het stadje schijnt een populaire bestemming te zijn. In tegenstelling tot eerdere dagen begon het nu niet ’s middags te regenen, maar ik zat dan ook in de bus. Vlak na zessen kwam ik in Melaka aan, na een soepele busrit over voornamelijk vier- en zesbaanswegen. Onderweg geen dorpjes, maar alleen jungle met hier en daar een gloednieuw flatgebouw ertussen. De hele rit zat ik naast een gesluierd Moslim-meisje, dat gedurende de rit in slaap viel en haar hoofd tegen mijn schouder aanlegde. Ik heb het nog niet eerder in Islamitische landen meegemaakt dat de vrouwen zo ‘losbandig’ zijn. In Melaka een goedkoop hotelletje ingedoken, Robin’s Nest, vol met enorm bruine reizigers die waarschijnlijk, net als ik drie jaar geleden, met hun wereldreis bezig zijn. Als ik ze zie denk ik altijd weer met weemoed terug aan die goeie, ouwe tijd. Maar de tijden zijn wel veranderd. Nu slaap ik niet in de slaapzaal, maar heb ik de duurste kamer van het hotel genomen.

Lees verder naar zondag 14 maart.

Nog meer reistips
Filter by
Post Page
Sort by