Dagboek van Maleisië

Zondag 14 maart

Ik heb in één dag heel Melaka gezien, dat wil zeggen de delen die de moeite van het bezichtigen waard waren. Het stadje is een paar eeuwen geleden in Nederlandse handen geweest, dus ik heb een stukje van de koloniale sfeer van mijn verre voorouders kunnen proeven. Het belangrijkste dat de Nederlanders hier hebben achtergelaten, is een knalrood ‘Stadthuys’ en een niet minder knalrode Christelijke kerk. Waarom ze die gebouwen zo rood schilderden, ben ik niet te weten gekomen. Het stadhuis is nu een museum met als thema ‘de teloorgang van de koloniale machten en de start van de geweldige natie Maleisië’. Zo waren er modellen van gezonken Portugese, Hollandse en Britse schepen te bewonderen. Daarbij stond op een bordje vermeld dat een straf van God de oorzaak van het zinken was, omdat de Portugezen, Hollanders en Britten het lef hadden een Aziatisch land in bezit te nemen. Ik ben absoluut geen voorstander van kolonialisme, maar wel van realiteit. De schepen werden in die tijd niet zo erg stevig gebouwd en bij een flinke storm zonk er altijd wel een. Wat me buiten de vergane Hollandse glorie aan Melaka erg beviel, was Chinatown. Het wijkje is precies wat je je bij China voorstelt: rode lampions, veel gekleurde slingers en tierelantijntjes in de openingen van de huizen. Alleen het verkeer begon me te frustreren. De straten hebben hier geen stoep, waardoor je om de haverklap op een haar na gemist wordt door een brommer. Het lijkt erop alsof de Maleisiërs op hun vrije zondag de hele dag in hun bolide doorbrengen, rijdend van het ene luxe winkelcentrum naar het andere. Onderwijl loop je als toerist de hele dag de uitlaatgassen van de Japanse gezinsautootjes in te ademen. Voor de eerste keer liep ik de hele dag in de zon buiten, dus ik ben flink verbrand vandaag. In tegenstelling tot vorig jaar in Afrika had ik dit keer een zweetbestendige zonnecrème meegebracht, maar ik ging er alleen maar meer door zweten.

Lees verder naar maandag 15 maart.

Nog meer reistips
Filter by
Post Page
Sort by