Dagboek van Maleisië

Dinsdag 23 maart

Met een lichte kater werd ik wakker vanochtend. Er was een hevige storm over het dorp geraasd vannacht, maar daar heb ik niets van gemerkt. Er zaten verschillende muggenbulten op mijn lichaam, ondanks het muskietennet en de muggenmelk dat ik op mijn lichaam had gesmeerd. De muggen hier lijken er echter al resistent tegen te zijn en zijn zeer volhardend – ze steken zelfs dwars door je kleren heen. Dat wordt nog wat als ik ooit nog eens de jungle in wil. Ik zat er vandaag wel even over te tobben wanneer ik dat moet doen. Er is zoveel te zien in Maleisië en ik ben nu al halverwege mijn trip. Ik vrees dat ik met het tempo dat ik momenteel aanhoud, niet voldoende tijd heb om alles te zien wat ik wil zien. Bovendien vraag ik mij af of ik nog méér en grotere insecten wil zien dan die ik nu dagelijks in mijn badkamer zie of die soms op mijn neus gaan zitten terwijl ik in mijn dagboekje aan het schrijven ben. Wederom was het een bewolkte dag, dus het gevaar van verbranden is minimaal. In mijn kampong was het tamelijk rustig. Ik zie buiten Chris alleen af en toe twee stelletjes langslopen. Terwijl ik op het strand lag vandaag had ik alle tijd om me op te winden over het open einde van het boek dat ik vanochtend uit had. Ik word er altijd een beetje gefrustreerd van als een schrijver van een thriller bewust een paar stukjes uit de puzzel weglaat. Met de hele dag niks doen werkte ik langzaam toe naar het hoogtepunt van de dag: een avond in de Beach Bar. Ik en Chris waren de eersten toen we er om negen uur arriveerden, waarop de Maleisische barman een zelf gecomponeerd liedje op zijn gitaar speelde. Het klonk niet gek en het refrein klonk als ‘oehoehoeéééhoe’. Chris besloot de conversatie verder voort te zetten met een hele bruine Noorse die naast hem ging zitten. Ik probeerde daarop wat te flirten met de Canadese die achter de bar stond. Om half drie was ik te moe en taaide af naar mijn chalet.

Lees verder naar woensdag 24 maart.

Nog meer reistips
Filter by
Post Page
Sort by