Wereldreizigersclub bestaat 30 jaar.

Amsterdam, 6 september 2026 – Reden voor een feestje! In september 2026 bestaat de website van de Wereldreizigersclub 30 jaar. Ja, je leest het goed 🙂 Daarmee is mijn website hoogstwaarschijnlijk de oudste nog bestaande reisblog van Nederland. Helemaal zeker weten doe ik het niet, om toch even een disclaimer te geven, maar na een lange speurtocht heb ik geen andere reisblogs ontdekt die al zó lang bestaan.

Na terugkeer van mijn wereldreis in de zomer van 1996 sloeg ik het aan het pionieren en flanste ik met vallen en opstaan een reiswebsite in elkaar. Volledig gemaakt in HTML, waar ik toen amper verstand van had. Ik kon niet terugvallen op AI, maar moest het doen met de schaarse informatie die toen op het World Wide Web te vinden was.

In september 1996 werd de site gelanceerd als home.worldonline.nl/~wendel en gaf ik het meteen als titel ‘Wereldreizigersclub’, in een tijd dat het woord ‘blog’ nog niet eens bestond.

Nog maar weinig Nederlanders hadden internet en dat kon alleen met een langzame en krakende inbelverbinding. Smartphones waren er nog niet en zelfs Google (opgericht in september 1998) en Facebook (opgericht in februari 2004) bestonden nog niet.

Op één dag snelste stijger in 1996

Met al het knip- en plakwerk was het een amateuristische homepage, zeker als je het bekijkt door de ogen van nu. Destijds was ik echter een ‘vernieuwer’, zo durf ik zonder enige bescheidenheid wel te stellen. Ik was een van de eerste die online zijn tips deelde voor het maken van een wereldreis en ik gaf allerlei reistips. Ook verhalen, foto’s en handige links stonden op de site.

Helaas zijn er geen screenshots meer te vinden van de begindagen. Er is wel een internetarchief, de Wayback Machine, maar die is ook pas in 1996 opgericht en heeft mijn site toen niet gecrawld.

Zelf heb ik alleen wat hoogtepunten bewaard uit de begintijd. Zo had ik een teller op mijn site gezet van Nedstat (bestaat nu niet meer), dat het aantal bezoekers bijhield. Ik heb een printje bewaard van 10 oktober 1996 (zie hieronder). De Wereldreizigersclub was op één dag de snelste stijger! Er waren toen slechts 8000 Nederlandse websites waarvan de bezoekers werden bijgehouden.

Dat ik een voortrekkersrol had met mijn reisblog, bleek uit de aandacht in de media. Op 5 januari 1997 was ik te gast bij het radioprogramma TROS Radio Online en in verschillende tijdschriften werd m’n site besproken. “Voor iedereen die heeft besloten om de stap te wagen of juist voor diegenen die nog twijfelen, is de site van de Wereldreizigersclub zeker een bezoek waard….”, meldde in december 1996 het computertijdschrift Tele-PC (dat niet meer bestaat).

Ook kwam mijn website terug in nieuwsgroepen, die toen nog bestonden. Zoals in december 1997:

Nieuwsgroep nl.reizen, discussie “Dagboek werelreis”, datum 21 december 1997. Met ook een reizigersprikbord, tips voor het maken van een wereldreis, foto’s van een wereldreis, reizigerschatten…

De weg naar Wereldreis.net

In oktober 1998 bewandelde ik de weg naar meer ‘professionaliteit’ met het gebruik van het domein http://wereldreis.demon.nl bij hosting provider Demon Internet (die nu niet meer bestaat). Helaas mochten particulieren toen nog geen domeinnamen registreren, anders had ik wereldreis.nl natuurlijk meteen laten vastleggen.

Geleidelijk aan kwamen er meer foto’s, tips en reisverhalen bij op het reisblog, dat ik een beetje bijhield als hobby naast mijn vaste baan als journalist. Elk keer als ik een (verre) reis had gemaakt, zette ik nieuwe verslagen, foto’s en tips op de site.

In juli 1999 had ik zelfs de eerste adverteerder, The Joho Company, die nog steeds bestaat. Het aantal bezoekers groeide gestaag, naar 85.724 op 16 januari 1999. Dat blijkt althans uit het archief van Wayback Machine. Hieronder staat een screenshot van hoe de site er ongeveer uitzag in die tijd. Niet echt mooi, maar de achtergrondafbeelding is wel verdwenen…

In februari 2000 kon ik dan eindelijk als particulier www.wereldreis.net registreren, de domeinnaam die ik nu nog steeds gebruik. Jarenlang bleef de site echter een hobby. Talloze reiswebsites kwamen en gingen, maar de Wereldreizigersclub bleef bestaan.

De weg naar sociale media en AI

Na een vervelend medisch voorval in 2013 besloot ik mijn passie te volgen. Ik maakte meer werk van de website en deze om te vormen van een reisblog naar een online reismagazine. Er kwamen veel meer artikelen bij, ook van andere reisbloggers, en het aantal bezoekers groeide elke maand. Ook huurde ik een designer in om de site op te frissen en over te hevelen naar WordPress, zodat ik niet meer zelf met HTML hoefde te klungelen.

In 2016 zegde ik zelfs mijn baan op in de journalistiek om vrijwel fulltime aan de slag te gaan met de website van de Wereldreizigersclub. Met extra aandacht op sociale media was ik geen ‘reisblogger’ meer, maar een content creator. Of influencer, zoals je wilt. De groei bleef aanhouden, tot het coronavirus in één klap alles plat legde. Toen de hele wereld was gevaccineerd en iedereen weer op reis kon, krabbelde de site weer op. Met op het hoogtepunt 150.000 unieke bezoekers per maand.

Na 30 jaar bestaat de website inmiddels uit ruim 4300 pagina’s en artikelen. Elke keer als ik op reis ben geweest, voeg ik nieuwe artikelen en content toe. Maar de piek ligt achter me (helaas). Allereerst heb je te maken met de fratsen van Google. Deze Amerikaanse techgigant dicteert hoe je artikelen moet schrijven om gevonden te worden in de zoekmachines. Al jaren moet ik dansen naar de pijpen van Google.

En dan is er sociale media en AI. Veel jonge reizigers halen tegenwoordig hun reisinspiratie van Instagram, TikTok of ChatGPT. Wat dat laatste betreft: de AI-modellen zijn onder meer getraind met de duizenden artikelen van mijn reiswebsite. Waar ik 30 jaar lang zoveel geld, energie en tijd aan heb besteed. Puur jatwerk, waar OpenAI, Claude en anderen de vruchten van plukken. Zeker, AI is de toekomst en er is reden voor een feestje. Maar met een wrang randje.