Dagboek van een wereldreis

Woensdag 3 januari (dag 60)

Pune staat erom bekend dat het ooit de thuisbasis was van de Bhagwan-beweging, die mensen in die oranje gewaden (niet die van de voetbalkampioenschappen) en kaalgeschoren koppen die hun innerlijke balans zijn verloren. Hoewel de Bhagwan al jaren dood is, is de Bhagwan-beweging nog springlevend.

Het leek me leuk gekke buitenlanders en toeristen te bewonderen die zich tot het Bhagwanisme hebben bekeerd. Maar ik kon ze niet vinden. Op de plaats waar volgens de Lonely Planet-gids het Bhagwan-complex zou moeten zijn was alleen maar metershoog prikkeldraad. En een bloedend lichaam had ik er niet voor over om de volgelingen van de Bhagwan uit te lachen. Via het ‘stammenmuseum’ dan maar naar een ander pelgrimsoord, maar in een hele andere categorie. Het Gandhi National Memorial was er wél. Een museum met veel bezittingen van Gandhi en zijn graf in een mooi paleis, best indrukwekkend.

Een tijd terug slenteren naar het centrum van Pune, want het memorial lag behoorlijk buiten de stad. Ik kreeg vandaag even genoeg van het verkeer en de luchtvervuiling. Riksja’s doen een poging over je heen te rijden, scooters snijden je links en rechts af en auto’s komen achteruit recht op je af gereden omdat ze de snelste route willen nemen. Maar het ergste vind ik nog het inhaleren van al die giftige uitlaatgassen. Als ik spuug komt er bruin slijm uit mijn mond en als ik mijn neus snuit wordt m’n zakdoek zwart. Het wordt tijd dat ik de pure natuur ga opzoeken, want al die steden ben ik zat.

► Verder lezen naar donderdag 4 januari.