Reisverhaal Costa Rica

Donderdag 21 februari

Mijn vakantie zit er alweer bijna op, dus ik heb geen andere keus dan vandaag terug naar San José te gaan. Hoe graag ik ook langer in dit geweldige oord Bahía had willen blijven. Mijn bus vertrok rond één uur en ook Agar en Marco reden een stukje met me mee. Zij stapten er in Quepos uit en daar namen we afscheid van onze korte ontmoeting. Het waren hele hartelijke Italianen en Agar was ook een hele mooie vrouw om te zien, met lange zwarte wapperende haren.

De busrit duurde – zoals zo vaak – weer langer dan ik me had voorgenomen. Ik ben er onderhand achter waarom de busritten in Costa Rica altijd zo lang duren. Er is hier geen onderscheid tussen lokale bussen en express bussen. Elke bus stopt zodra er mensen in en uit willen stappen. Dus als dit in Nederland het geval zou zijn: je neemt de bus van Den Helder en Maastricht en die stopt elke paar honderd meter. De snelheid wordt daarmee geminimaliseerd tot twintig kilometer per uur.

Over een kippeneindje deed ik vandaag zeven uur. Het was al donker toen we San José naderden. Anderhalf uur van tevoren zag ik al de lichtjes van deze stad in de verte. Naarmate we dichterbij kwamen, viel me op hoezeer de huizen en bedrijfsgebouwen zijn beveiligd met grote stalen hekken. Costa Rica heeft geen leger en is oh zo veilig, maar die veiligheid is wel gewaarborgd door allerlei maatregelen die niet één-twee-drie aan de oppervlakte zichtbaar zijn.

Het geeft altijd weer een gevoel van herkenning als je terugkomt in een stad waar je eerder bent geweest. In San José voelde ik ook echt weer in een ‘stad’ te zijn, na vier weken in kleine dorpjes. Uit plichtsbesef ruil je je korte broek en je slippers automatisch om voor een lange broek en schoenen. Omdat het de laatste echte avond is van mijn vakantie, ben ik eens ‘luxe’ uit eten gegaan. Ik was de enige in het restaurant en werd van alle kanten vriendelijk bejegend door het netjes geklede bedienend personeel, die er duidelijk niets aan gelegen lieten om het die ene gast naar de zin te maken. Voor de deur stond een man met een jasje waar achterop ‘Security’ stond gedrukt en achter de piano zat een pianist te spelen, voor mij alleen.

► Lees verder naar vrijdag 22 februari.

Nog meer reistips
Filter by
Post Page
Sort by